در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، محمود رئیسی‌نجفی، کارگر متأهل، هنگام بازگشت از محل کار در نزدیکی میدان آزادی مورد ضرب و شتم شدید نیروهای مسلح به باتوم قرار گرفت و بی‌هوش شد. وی در خودرویی حامل چند مجروح دیگر به هوش آمد و با قانع کردن رانندگان مبنی بر بی‌خبر بودن از جریانات، در منطقه حکیمیه تهران از خودرو بیرون انداخته شد و شب‌هنگام با بدنی مجروح به خانه بازگشت خانواده او به دلیل ترس از برخورد مقامات تا ۱۳ روز او را به بیمارستان نبردند. در تاریخ ۶ تیر ۱۳۸۸ به دلیل وخامت حالش او را به بیمارستان بردند اما به علت کمبود جا بستری نشد و صبح روز بعد، ۷ تیر ۱۳۸۸، در منزل جان سپرد. پیکر وی به پزشکی قانونی کهریزک منتقل شد؛ نیروی انتظامی به وجود گلوله در بدن او اشاره نمود اما توضیح روشنی نداد و از پدرش تعهد گرفت که حق شکایت ندارد. پیکر او در بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد و خانواده از ترس خطرات احتمالی، علت فوت را در اعلامیه ترحیم ذکر نکردن