پارسا ۲۸ تیر ۱۳۸۲ در کرج به دنیا آمد از کودکی کتابهای علمی می خواند زندگی انیشتین را از حفظ بود در یازده سالگی به حیوانات و به خصوص سگها علاقه مند شد و سه سال بعد به عنوان کارآموز در یک کلینیک دامپزشکی مشغول به کار شد وقتی سگش لوکاس را از دست داد بی نهایت غمگین بود اما خیلی زود از پناهگاه سگ دیگری به خانه آورد و تلاش زیادی برای تعلیمش کرد همان سال در مسابقه ی تربیت سگها اول شد پارسا به کلاس رقص میرفت بیلیارد باز خوبی بود و در پینگ پونگ حرف نداشت پدرش در همه چیز همراه و حامی اش بود. در پانزده سالگی تصمیم گرفت ایران را ترک کند میخواست در رشته ی دامپزشکی دانشگاه گوئلف کانادا درس بخواند. در مدرسه اش در کانادا تقریبا از همه ی دوستانش کوچکتر بود چون یک سال را جهشی خوانده بود اما دوستانش بعدها تحت تاثیر شخصیتش می گفتند ما برادر کوچک خیلی بزرگمان را از دست داده ایم.» بعد از فاجعه ی هواپیما هزینه ی تحصیلی پارسا از سوی خانواده به مدرسه بخشیده شد تا سال آینده دو بچه ی دیگر بتوانند در مدرسه ی OAT درس بخوانند. بورسیه ای هم به نام او برای دانش آموزان ممتاز در مدرسه شکل گرفت.